Masa zalewowa na gorąco czy na zimno – kryteria wyboru

Wybór masy zalewowej nie powinien zależeć wyłącznie od tego, jaki produkt znajduje się akurat w magazynie wykonawcy. Liczą się rodzaj szczeliny, przewidywane przemieszczenia, materiał nawierzchni, obciążenie ruchem, kontakt z paliwami oraz czas, po którym naprawiona powierzchnia ma zostać ponownie udostępniona. Masy zalewowe na gorąco są szczególnie przydatne przy liniowych naprawach dróg, placów, parkingów i nawierzchni przemysłowych. Wymagają kotła grzewczego oraz kontroli temperatury, ale po aplikacji stosunkowo szybko stygną i pozwalają sprawnie realizować większy zakres prac. Masy na zimno nie wymagają podgrzewania, dlatego ułatwiają naprawy miejscowe, prace przy obiektach przemysłowych oraz roboty prowadzone tam, gdzie użycie sprzętu grzewczego jest utrudnione. Nie oznacza to, że masa na gorąco zawsze będzie trwalsza, a produkt na zimno zawsze prostszy. O skuteczności decyduje dopasowanie parametrów materiału do konkretnej szczeliny. Aktualne rozwiązania obu typów można porównać w ofercie mas do zalewania szczelin Bitumer.

Czym jest masa zalewowa na gorąco?

Masa zalewowa na gorąco jest termoplastycznym materiałem bitumicznym, zwykle modyfikowanym polimerami. Przed aplikacją podgrzewa się ją w kotle do temperatury, w której uzyskuje odpowiednią płynność. Następnie materiał wprowadza się do przygotowanej szczeliny za pomocą lancy, konewki lub urządzenia dozującego. Po wypełnieniu szczeliny masa stygnie i odzyskuje właściwości użytkowe. Nie wiąże w taki sam sposób jak reaktywna masa poliuretanowa — o gotowości uszczelnienia do dalszej eksploatacji decyduje przede wszystkim jego wychłodzenie. Dzięki temu technologia dobrze sprawdza się przy robotach drogowych, w których istotny jest krótki czas wyłączenia pasa ruchu. Bitumer oferuje kilka mas zalewowych na gorąco o zróżnicowanej twardości i wydłużalności. Pozwala to dobrać materiał zarówno do pracujących dylatacji, jak i do sztywniejszych spoin technologicznych w nawierzchniach asfaltowych i betonowych.

Czym jest masa zalewowa na zimno?

Masy na zimno aplikuje się bez podgrzewania materiału w kotle. Mogą to być produkty jednoskładnikowe lub dwuskładnikowe, utwardzające się pod wpływem wilgoci, powietrza albo reakcji chemicznej pomiędzy komponentami. Sposób wiązania zawsze należy sprawdzić w karcie technicznej konkretnego rozwiązania. Przykładem jest Bitumer Flexigum PU — jednoskładnikowa masa bitumiczno-poliuretanowa. Nie wymaga sprzętu do rozgrzewania asfaltu, a jej początkowa rozlewność umożliwia wprowadzanie materiału bezpośrednio do przygotowanej szczeliny. Masa na zimno nie jest jednak natychmiast gotowa do obciążenia. Musi przejść proces utwardzania zależny między innymi od temperatury, wilgotności, przekroju spoiny i dostępu powietrza. Brak konieczności podgrzewania upraszcza aplikację, lecz nie zawsze oznacza krótsze zamknięcie naprawianej powierzchni.

Najważniejsze różnice między masą na gorąco a masą na zimno

Masa na gorąco wymaga wyspecjalizowanego sprzętu i kontroli temperatury, ale umożliwia wydajne prowadzenie długich napraw liniowych. Masa na zimno pozwala ograniczyć zaplecze techniczne i ryzyko związane z gorącym bitumem, dlatego jest praktyczna przy mniejszych zakresach oraz pracach wewnątrz zakładów. Technologie różnią się również mechanizmem osiągania właściwości użytkowych. Masa na gorąco po aplikacji musi przede wszystkim ostygnąć. Masa poliuretanowa na zimno potrzebuje czasu na reakcję i utwardzenie. W głębokiej szczelinie z ograniczonym dostępem powietrza proces ten może przebiegać wolniej. Nie należy natomiast zakładać, że wszystkie masy na gorąco są takie same. Flexigum N1 ma większą wydłużalność niż twardszy Flexigum N2. Wybór technologii to więc dopiero pierwszy etap — później trzeba dopasować konkretną odmianę materiału.
Kryterium Masa na gorąco Masa na zimno
Przygotowanie materiału Wymaga kontrolowanego podgrzania Zwykle gotowa do aplikacji lub wymaga wymieszania składników
Sprzęt Kocioł, mieszadło, lanca lub konewka Prostsze wyposażenie aplikacyjne
Osiągnięcie właściwości Po wychłodzeniu Po chemicznym utwardzeniu
Skala robót Szczególnie opłacalna przy długich odcinkach Korzystna przy naprawach punktowych i krótszych odcinkach
Powierzchnie Przede wszystkim szczeliny poziome i lekko nachylone Zależnie od lepkości i przeznaczenia produktu
Prace w zakładzie Wymagają procedur dla robót gorących Łatwiejsze tam, gdzie ogranicza się użycie urządzeń grzewczych
Kontrola aplikacji Kluczowa temperatura materiału Kluczowe proporcje, warunki i czas utwardzania
Udostępnienie nawierzchni Zwykle możliwe po wychłodzeniu Po osiągnięciu wymaganego stopnia utwardzenia

Pierwsze kryterium: rodzaj szczeliny

Inaczej należy traktować naturalne pęknięcie zmęczeniowe w asfalcie, inaczej naciętą komorę uszczelniającą, a jeszcze inaczej zaprojektowaną dylatację między płytami betonowymi. Przed wyborem masy trzeba ustalić, czy szczelina ma się poruszać, czy jej zadaniem jest jedynie zabezpieczenie stabilnego połączenia technologicznego. Pracująca dylatacja wymaga materiału o odpowiedniej zdolności do rozciągania i ściskania. Zbyt twarda masa może utracić przyczepność do ścian szczeliny albo pęknąć. Zbyt miękki materiał w sztywnej spoinie narażonej na ruch pojazdów może natomiast ulegać deformacji i wynoszeniu na powierzchnię. Pęknięcia siatkowe, koleiny i rozległe wykruszenia nie powinny być naprawiane przez przypadkowe zalanie wszystkich szczelin. Mogą świadczyć o uszkodzeniu warstw konstrukcyjnych nawierzchni. W takim przypadku potrzebna jest naprawa obszarowa, a nie wyłącznie zastosowanie materiału uszczelniającego.

Drugie kryterium: wielkość i geometria szczeliny

Szerokość, głębokość oraz kształt szczeliny wpływają na zużycie i zachowanie materiału. Zbyt głęboka komora nie powinna być automatycznie wypełniana zalewą w całej objętości. Może to niepotrzebnie zwiększyć koszt, wydłużyć stygnięcie lub utwardzanie oraz pogorszyć zdolność spoiny do pracy. W zaprojektowanych dylatacjach stosuje się odpowiednio dobrany przekrój oraz, jeżeli przewiduje to technologia, materiał podpierający ograniczający głębokość zalewy. Pomaga on również zapobiec przywieraniu masy do dna. Dwustronne związanie ze ścianami szczeliny pozwala uszczelnieniu prawidłowo zmieniać kształt podczas ruchów podłoża. Flexigum PU może według informacji producenta tworzyć połączenia o szerokości do 5 cm. Nie oznacza to jednak, że każdą tak szeroką szczelinę można po prostu wypełnić materiałem. Trzeba sprawdzić jej głębokość, przewidywane przemieszczenia, konieczność użycia sznura podporowego i dopuszczalne obciążenia.

Trzecie kryterium: poziom przemieszczeń

Dylatacje w płytach betonowych, mostach, rampach i posadzkach zewnętrznych regularnie zmieniają szerokość. Wielkość ruchu zależy od długości elementu, temperatury, usytuowania szczeliny i konstrukcji podbudowy. Materiał powinien zostać dobrany na podstawie przewidywanych odkształceń, a nie samej szerokości spoiny podczas oględzin. Do dylatacji o większej pracy można wykorzystać wysokowydłużalną masę Bitumer Flexigum N1. Producent przewiduje ją między innymi do dylatacji poddawanych naprężeniom poprzecznym i wzdłużnym oraz połączeń beton–asfalt i asfalt–stal. Alternatywą aplikowaną na zimno jest Flexigum PU, przeznaczony między innymi do silnie pracujących szczelin w nawierzchniach asfaltowych i betonowych, dylatacji mostowych oraz połączeń betonu ze stalą. Wybór między N1 a PU będzie zależał również od skali robót, czasu zamknięcia nawierzchni i możliwości użycia sprzętu grzewczego.

Flexigum N1 — masa miękka do pracujących połączeń

Flexigum N1 jest asfaltową masą zalewową na gorąco o wyższej wydłużalności. Powstaje z asfaltu modyfikowanego polimerami SBS. Materiał zachowuje elastyczność w niskich temperaturach i jest przeznaczony do uszczelniania szczelin poddawanych przemieszczeniom. Producent wskazuje zastosowanie między innymi w dylatacjach beton–asfalt, szczelinach nawierzchni z betonu cementowego i mieszanek SMA, a także przy połączeniach ze stalowymi włazami. Produkt nadaje się również do naprawy uszkodzonych szwów w nawierzchniach asfaltowych. Dla Flexigum N1 dostępnego w sklepie Bitumer podano temperaturę aplikacji 150–170°C. Konkretne wartości należy zawsze sprawdzać w aktualnej karcie technicznej, ponieważ przegrzanie materiału może uszkodzić polimery, natomiast zbyt niska temperatura zwiększa lepkość i utrudnia dokładne wypełnienie szczeliny.

Flexigum N2 — twardsza masa do spoin technologicznych

Bitumer Flexigum N2 jest masą na gorąco o niższej wydłużalności. Przeznaczono ją do poziomych spoin technologicznych oraz szczelin w nawierzchniach asfaltowych i jezdniach betonowych. Twardszy materiał sprawdza się tam, gdzie nie występują duże zmiany szerokości szczeliny, natomiast istotne jest zachowanie stabilności pod obciążeniem. Może zabezpieczać połączenia przed wnikaniem wody pomiędzy warstwy nawierzchni i ograniczać rozwój uszkodzeń. Flexigum N2 nie powinien być wybierany tylko dlatego, że „twardszy” kojarzy się z większą trwałością. Jeżeli szczelina intensywnie pracuje, ograniczona wydłużalność może być niekorzystna. Najpierw trzeba określić ruch spoiny, a dopiero później dopasować twardość masy.

Flexigum N10 — wysoka twardość i odporność na naprężenia

Bitumer Flexigum N10 jest asfaltowo-polimerową masą na gorąco o niskiej rozciągliwości i wysokiej twardości. Producent wskazuje jej dużą odporność na naprężenia prostopadłe oraz zastosowanie w połączeniach beton–asfalt. Ten wariant warto rozważyć w stabilnych szczelinach, w których priorytetem jest odporność na obciążenie, a nie przejmowanie znacznych zmian szerokości. Dotyczy to między innymi odpowiednio zaprojektowanych spoin technologicznych. N10 nie jest zamiennikiem produktu wysokowydłużalnego. W pracującej dylatacji większa twardość może prowadzić do koncentracji naprężeń przy krawędziach. Dobór musi wynikać z funkcji szczeliny i danych technicznych, nie tylko ze sposobu użytkowania nawierzchni.

Flexigum PU — kiedy wybrać masę na zimno?

Flexigum PU jest jednoskładnikową masą bitumiczno-poliuretanową. Po utwardzeniu tworzy trwale elastyczne uszczelnienie odporne na wodę, sole, słabe kwasy, oleje i paliwa płynne. Ma dobrą przyczepność do podłoży mineralnych oraz asfaltowych. Zaletą produktu jest brak konieczności używania kotła. Początkowa rozlewność umożliwia wprowadzenie materiału bezpośrednio do szczeliny. Technologia będzie korzystna przy krótkich naprawach, obiektach przemysłowych oraz w miejscach, w których procedury bezpieczeństwa utrudniają wykonywanie robót gorących. Flexigum PU producent przewiduje między innymi do dylatacji beton–beton, połączeń betonu ze stalą, szczelin przy szynach, mostów oraz nawierzchni narażonych na kontakt z paliwami. Temperatura aplikacji i wiązania powinna mieścić się w zakresie od +5°C do +35°C. Należy także zapewnić dostęp powietrza potrzebny do prawidłowego utwardzenia masy.

Czwarte kryterium: natężenie i rodzaj ruchu

Na drogach, terminalach, placach manewrowych i parkingach uszczelnienie jest poddawane naciskom, ścinaniu, drganiom oraz cyklicznym zmianom temperatury. Im większy ruch pojazdów ciężkich, tym ważniejsze staje się zachowanie odpowiedniej geometrii wypełnienia i stabilności materiału. Masy na gorąco dobrze sprawdzają się przy długich szczelinach w nawierzchniach drogowych. Możliwość ciągłej aplikacji z urządzenia zalewowego zwiększa wydajność i ułatwia utrzymanie jednakowego poziomu wypełnienia. Po wychłodzeniu można sprawnie przejść do kolejnego odcinka. Nie oznacza to jednak, że masa na zimno jest przeznaczona wyłącznie do lekkiego ruchu. Flexigum PU może być stosowany w silnie pracujących nawierzchniach i dylatacjach mostowych. Konieczne jest jednak pozostawienie odpowiedniego czasu na utwardzenie przed obciążeniem ruchem.

Piąte kryterium: kontakt z paliwami i chemikaliami

Na stacjach paliw, terminalach, w rafineriach i zakładach przemysłowych uszczelnienie może mieć kontakt z olejem, paliwami oraz środkami chemicznymi. Zwykła odporność na wodę opadową nie jest w takich warunkach wystarczającym kryterium. Flexigum PU jest wskazywany przez producenta jako materiał odporny na paliwa, węglowodory, oleje, sole oraz słabe kwasy. Dzięki temu będzie naturalnym kandydatem do szczelin w obiektach przemysłowych i przeładunkowych, pod warunkiem potwierdzenia zgodności z konkretną substancją. Masy Flexigum na gorąco wykazują odporność między innymi na warunki atmosferyczne, kwasy, zasady i sole. Jeżeli jednak nawierzchnia będzie miała regularny kontakt z paliwem, wybór trzeba oprzeć na dokładnej karcie odporności chemicznej, a nie na ogólnym opisie grupy produktowej.

Szóste kryterium: wielkość realizacji

Uruchomienie kotła, podgrzanie materiału i przygotowanie lancy wymaga czasu. Przy kilku krótkich szczelinach koszt mobilizacji może być nieproporcjonalny do zakresu naprawy. W takim przypadku masa na zimno pozwala rozpocząć pracę z mniejszym zapleczem. Przy wielokilometrowych pęknięciach, długich dylatacjach lub regularnych robotach utrzymaniowych sytuacja wygląda inaczej. Kocioł z mieszadłem i kontrolą temperatury pozwala prowadzić aplikację w sposób ciągły. Koszt sprzętu rozkłada się na dużą liczbę metrów bieżących. Nie należy porównywać wyłącznie ceny kilograma produktu. Znaczenie mają także czas ekipy, transport, zabezpieczenie robót, koszt zamknięcia drogi, odpady i straty materiału pozostającego w urządzeniu. Najtańsza masa w zakupie nie zawsze zapewnia najniższy koszt gotowego metra uszczelnienia.

Siódme kryterium: czas ponownego udostępnienia nawierzchni

Masa zalewowa na gorąco po wprowadzeniu do szczeliny musi ostygnąć. W sprzyjających warunkach pozwala to stosunkowo szybko przywrócić ruch, co jest ważne na drogach, lotniskach i w centrach logistycznych. Masa na zimno wymaga chemicznego utwardzenia. Czas zależy od temperatury, wilgotności, szerokości oraz głębokości spoiny. Przedwczesne obciążenie może spowodować deformację powierzchni, zabrudzenie opon albo wyrwanie materiału z dylatacji. Przed rozpoczęciem prac należy określić, jak długo obiekt może być wyłączony. Jeśli zamknięcie ma trwać tylko kilka godzin, technologia na gorąco może mieć przewagę. Jeżeli roboty prowadzone są sektorami i możliwe jest pozostawienie spoiny do związania, masa na zimno daje większą swobodę organizacyjną.

Ósme kryterium: dostępny sprzęt i procedury bezpieczeństwa

Masa na gorąco wymaga kotła z możliwością kontrolowanego grzania i mieszania. Potrzebne są również urządzenia do czyszczenia szczelin, lanca zalewowa oraz wyposażenie chroniące pracowników przed poparzeniem. Materiału nie wolno ogrzewać przypadkową metodą ani pozostawiać bez kontroli temperatury. Roboty gorące mogą podlegać dodatkowym procedurom na stacjach paliw, w rafineriach, magazynach i czynnych zakładach. Konieczne bywa uzyskanie pozwolenia, wyznaczenie strefy bezpieczeństwa i zapewnienie nadzoru przeciwpożarowego. W takich warunkach technologia na zimno często upraszcza organizację. Masa na zimno również wymaga przestrzegania zasad BHP. Należy stosować środki ochrony osobistej, zapewnić wentylację oraz zapoznać się z kartą charakterystyki. Brak wysokiej temperatury nie oznacza, że materiał można aplikować bez kontroli warunków i zabezpieczenia miejsca pracy.

Dziewiąte kryterium: temperatura i wilgotność podczas prac

Szczelina przeznaczona pod masę na gorąco powinna być sucha i oczyszczona. Wilgoć może osłabić przyczepność, gwałtownie odparowywać podczas kontaktu z gorącym materiałem i powodować powstawanie pęcherzy. Dla Flexigum N1 producent wymaga suchych warunków oraz temperatury podłoża powyżej +5°C. Przy masie na zimno również trzeba kontrolować temperaturę. Flexigum PU powinien być aplikowany i utwardzany w zakresie od +5°C do +35°C. Niska temperatura może wydłużyć wiązanie, a nieodpowiednia wilgotność i brak dostępu powietrza zaburzyć utwardzenie. Nie warto rozpoczynać prac tuż przed deszczem. Świeże uszczelnienie musi być chronione zgodnie z wymaganiami karty technicznej. Warunki należy monitorować nie tylko podczas aplikacji, lecz również przez cały okres stygnięcia albo chemicznego wiązania.

Dlaczego gruntowanie jest ważne?

Nawet najlepsza masa nie zapewni trwałości, jeżeli nie przyczepi się do ścian szczeliny. Pył powstający podczas frezowania i cięcia działa jak warstwa separacyjna. Przed zalewaniem trzeba go usunąć szczotką albo strumieniem czystego, sprężonego powietrza. Pod masy N1, N2 i N10 producent przewiduje Bitumer Primal. Jest to rozpuszczalnikowy preparat gruntujący przeznaczony do powierzchni mineralnych przed aplikacją mas asfaltowych na gorąco. Nakłada się go cienką warstwą na obrzeża szczeliny. Przed wykonaniem zalewy primer musi być suchy i niezapylony. Nie należy wlewać masy na mokry preparat ani pozostawiać zagruntowanej szczeliny na tyle długo, by ponownie uległa zabrudzeniu. Orientacyjne zużycie Primalu wynosi według producenta 0,2–0,4 kg/m², zależnie od podłoża.

Jak przygotować szczelinę pod masę zalewową?

Najpierw trzeba usunąć stary, odspojony materiał oraz luźne fragmenty nawierzchni. Jeżeli projekt przewiduje wykonanie komory, pęknięcie frezuje się lub nacina do odpowiedniego przekroju. Ściany powinny być stabilne, możliwie równe i pozbawione wykruszeń. Kolejnym etapem jest dokładne czyszczenie. W szczelinie nie mogą pozostać piasek, pył, olej, paliwo ani woda. Sprężone powietrze powinno być wolne od oleju i wilgoci, aby czyszczenie nie wprowadziło nowych zanieczyszczeń. W projektowanych dylatacjach może być potrzebny sznur podporowy albo inny materiał ograniczający głębokość. Należy osadzić go bez uszkodzenia ścian szczeliny i na głębokości wynikającej z dokumentacji. Nie wolno zastępować go przypadkowym materiałem chłonącym wodę.

Jak aplikować masę zalewową na gorąco?

Materiał należy wyjąć z opakowania i umieścić w przeznaczonym do tego kotle. Masa powinna być podgrzewana równomiernie przy użyciu mieszadła, które ogranicza miejscowe przegrzanie oraz przywieranie produktu do ścian urządzenia. Podstawowy przebieg prac obejmuje:
  1. Ocenę i przygotowanie geometrii szczeliny.
  2. Usunięcie starego wypełnienia oraz słabych krawędzi.
  3. Dokładne oczyszczenie i wysuszenie komory.
  4. Zastosowanie Bitumer Primal, jeżeli wymaga tego system.
  5. Podgrzanie masy do temperatury określonej w karcie produktu.
  6. Wypełnienie szczeliny ciągłym strumieniem, bez zamykania powietrza.
  7. Wyrównanie poziomu zalewy.
  8. Ochronę wypełnienia do czasu wychłodzenia.
Materiału nie należy wielokrotnie przegrzewać ani przetrzymywać przez długi czas w maksymalnej temperaturze. Może to doprowadzić do degradacji polimerów i zmiany właściwości. Trzeba przygotowywać taką ilość zalewy, jaką ekipa jest w stanie wykorzystać w przewidzianym czasie.

Jak aplikować masę zalewową na zimno?

Przy masie na zimno również trzeba przygotować czystą i stabilną szczelinę. Produkt należy doprowadzić do temperatury roboczej przewidzianej w karcie, a następnie dokładnie wymieszać, jeżeli wymaga tego producent. Nie wolno rozcieńczać masy przypadkowymi środkami. Flexigum PU dzięki początkowej rozlewności może być wprowadzany bezpośrednio do szczeliny. Aplikacja powinna przebiegać w sposób ograniczający zamykanie pęcherzy powietrza. Poziom wypełnienia trzeba dobrać tak, aby materiał po utwardzeniu nie był nadmiernie obciążany przez koła i lemiesze urządzeń. Naprawioną strefę należy zabezpieczyć do czasu osiągnięcia właściwości użytkowych. Nie powinno się skracać okresu wiązania tylko dlatego, że powierzchnia masy przestała być lepka. Głębsza część wypełnienia może nadal pozostawać nieutwardzona.

Masa na gorąco czy na zimno do pętli indukcyjnej?

Bruzda z przewodem pętli indukcyjnej musi być chroniona przed wodą, solą, naciskiem kół i drganiami. Masa nie powinna przewodzić prądu ani uszkadzać izolacji przewodu. Duże znaczenie ma też możliwość dokładnego wypełnienia wąskiej przestrzeni. Na rozległych instalacjach drogowych, gdzie wykonywanych jest wiele pętli, masa na gorąco może zapewnić dużą wydajność i szybkie udostępnienie nawierzchni. Trzeba jednak potwierdzić, że temperatura zalewy nie wpłynie negatywnie na zastosowany przewód. Masa na zimno jest korzystna przy pojedynczych pętlach oraz pracach w parkingach, bramach i zakładach. Ogranicza ryzyko termicznego uszkodzenia przewodów i nie wymaga kotła. W obu przypadkach wybór trzeba uzgodnić z dokumentacją instalacji oraz materiału uszczelniającego.

Masa zalewowa a szlam asfaltowy — to nie są zamienniki

Bitumer Szlam Asfaltowy jest materiałem do regeneracji i powierzchniowego uszczelniania nawierzchni asfaltowych. Stosuje się go do zamykania porów, ograniczania destrukcji powierzchniowej i ochrony warstwy asfaltowej. Szlam nie zastępuje właściwej masy do głębszych pęknięć oraz dylatacji. Producent wskazuje, że szczeliny o szerokości powyżej 3 mm należy wcześniej wypełnić odpowiednią zalewą, między innymi Flexigum N2. Dopiero potem można wykonać regenerację powierzchniową. Łączenie obu technologii może być uzasadnione na starszej nawierzchni. Najpierw naprawia się aktywne szczeliny i szwy, a następnie zabezpiecza porowatą powierzchnię szlamem. Odwrócenie kolejności prowadziłoby do szybkiego odtworzenia się pęknięć.

Najczęstsze błędy podczas wyboru masy

Pierwszym błędem jest wybór najtwardszego produktu do każdej nawierzchni. W pracującej dylatacji nadmierna twardość nie oznacza trwałości. Materiał musi być zdolny do przejmowania przewidywanych przemieszczeń bez odrywania się od krawędzi. Drugim błędem jest wybór technologii na zimno wyłącznie z powodu prostszej aplikacji. Jeżeli do uszczelnienia są dziesiątki kilometrów szczelin, czas wiązania oraz wydajność ręcznego dozowania mogą podnieść koszt realizacji. Przy dużej skali bardziej efektywny będzie odpowiednio wyposażony system na gorąco. Trzecim błędem jest pominięcie przygotowania podłoża. Brudna, mokra lub wykruszona szczelina nie zapewni trwałego połączenia z żadną masą. Uszkodzenie adhezyjne przy ścianie fugi często wynika z niewłaściwego czyszczenia albo braku właściwego gruntu.

Szybka ścieżka wyboru produktu

Jeżeli szczelina jest długa, znajduje się w nawierzchni drogowej i trzeba szybko przywrócić ruch, warto rozpocząć analizę od mas na gorąco. Przy większych ruchach spoiny kierunkiem będzie Flexigum N1, natomiast przy stabilnych, poziomych spoinach technologicznych — Flexigum N2 lub N10. Jeżeli zakres jest niewielki, nie ma możliwości bezpiecznego użycia kotła albo szczelina znajduje się w obiekcie przemysłowym narażonym na paliwa, warto rozważyć Flexigum PU. Trzeba jednak uwzględnić czas utwardzania i zapewnić dostęp powietrza. Przed zamówieniem należy zebrać co najmniej następujące informacje:
  • rodzaj podłoża: beton, asfalt lub stal;
  • długość, szerokość i głębokość szczeliny;
  • przewidywane przemieszczenia;
  • natężenie oraz rodzaj ruchu;
  • kontakt z paliwami, solą lub chemikaliami;
  • możliwy czas wyłączenia nawierzchni;
  • dostępność kotła i sprzętu aplikacyjnego;
  • temperatura oraz wilgotność podczas prac.
Dopiero taki zestaw danych umożliwia porównanie konkretnych wariantów dostępnych w ofercie Bitumer.

Masa zalewowa na gorąco czy na zimno — co wybrać?

Masa na gorąco będzie zwykle najlepszym wyborem przy większych robotach drogowych, długich szczelinach oraz realizacjach wymagających szybkiego udostępnienia nawierzchni po wychłodzeniu materiału. Warunkiem jest dostęp do kotła, doświadczona ekipa i możliwość bezpiecznego prowadzenia robót gorących. Masa na zimno sprawdzi się przy naprawach punktowych, skomplikowanych dylatacjach oraz w obiektach, w których liczy się odporność na paliwa albo ograniczenie zaplecza sprzętowego. Wymaga jednak zachowania czasu utwardzania i warunków potrzebnych do przebiegu reakcji. W praktyce profesjonalna firma utrzymaniowa może potrzebować obu technologii. Flexigum N1, N2 i N10 obsłużą różne typy zalew wykonywanych na gorąco, natomiast Flexigum PU uzupełni system w miejscach wymagających aplikacji bez podgrzewania. Dobór aktualnych produktów ułatwia zestawienie mas zalewowych Bitumer na gorąco i na zimno.